استادیوم المپیکو، پروژهای که در دوره موسولینی آغاز شد، بهعنوان محور مجموعهی ورزشی فورو ایتالیکو ساخته شد. ساخت استادیوم در سال ۱۸۹۲ آغاز و طبقهی اول آن در سال ۱۹۳۲ تکمیل شد. عملیات ساخت طبقهی دوم استادیوم به دلیل وقوع جنگ جهانی دوم متوقف شد و در دسامبر سال ۱۹۵۰ مجددا از سر گرفته شد. استادیوم المپیک رم به صورت رسمی در ۱۷ می سال ۱۹۵۳ با یک بازی بین تیمهای ملی ایتالیا و مجارستان افتتاح شد. در آن زمان ظرفیت آن ۱۰۰هزارنفر بود و بخش اعظم آن را تراس تشکیل میداد.
استادیوم المپیکو بهعنوان استادیوم اصلی برای المپیک ۱۹۶۰ انتخاب شد و پس از این انتخاب، محل ایستادن در ورزشگاه به صندلی تبدیل شد و ظرفیت آن هم به ۵۳ هزار نفر کاهش یافت. در طول بازیها، استادیوم میزبان افتتاحیه، اختتامیه و رقابت ورزشکاران بود. هشت سال بعد، استادیوم المپیکو بهعنوان محل اصلی مسابقات قهرمانی یورو ۱۹۶۸ مطرح شد و میزبان بازی ردهبندی و بازی فینال بین ایتالیا و یوگسلاوی بود
استادیوم المپیکو تا زمانی که بهعنوان محل برگزاری مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۱۹۸۰ انتخاب شود، بدون تغییر باقی ماند و میزبان سه بازی گروهی و فینال بین آلمان غربی و بلژیک (۲-۱) بود. در همین سالها، ورزشگاه میزبان دو فینال جام اروپایی نیز بود؛ یکی در سال ۱۹۷۷ بین لیورپول و بورسیا مونشن گلادباخ (۳-۱) و دومی در سال ۱۹۸۴ بین لیورپول و آلمان غربی (۱-۱)
زمانی که ایتالیا بهعنوان میزبان جام جهانی ۱۹۹۰ برگزیده شد، کاملا واضح بود که ورزشگاه به یک بازسازی اساسی نیاز دارد. در نقشههای ابتدایی تنها تغییر دکوراسیون مطرح شد، اما تغییرات تکمیلی بعدی در واقع یک استادیوم جدید را به وجود آورد. جایگاههای تماشاچیان به زمین نزدیکتر شدند و استادیوم با یک سقف مجهزتر شد، تغییرات نهایتا منجر به افزایش ظرفیت استادیوم به۷۴ هزار صندلی شد
در طول جام جهانی، استادیوم میزبان هر سه بازی گروهی ایتالیا، بازی یکشانزدهم ایتالیا و یکچهارم نهایی و بازی فینال بین آلمان و آرژانتین (۱-۰) بود. در سالهای بعد هم میزبان دو فینال جام باشگاههای اروپا بود، اولی در سال ۱۹۹۶ بین یوونتوس و آژاکس (۱-۱) و دیگری در سال ۲۰۰۹ بین بارسلونا و منچستریونایتد (۲-۰).
در سال ۲۰۰۷ نیز استادیوم مورد بازسازی قرار گرفت تا کماکان واجد شرایط میزبانی فینالهای جام باشگاههای اروپا در آینده باشد. در کنار دیگر تغییرات تمامی صندلیهای استادیوم هم تعویض شدند.
هر دو تیم لاتزیو و آ.اس. رم نشان داده بودند که بازی کردن در استادیوم بیش از اندازه بزرگ و متعلق به کمیته ملی المپیک ایتالیا (C.O.N.I) کار آسانی نیست. در اواسط دههی ۲۰۰۰، لاتزیو تصمیم گرفت به یک استادیوم جدید نقل مکان کند، اما این تصمیم عملی نشد
استادیوم المپیکو در شمال رم و چهار کیلومتری شمال شهر واتیکان قرار دارد. موقعیت قرارگیری آن در مجموعهی ورزشی Foro Italico است که از یک سمت به رودخانهی تیبر (Tiber) نزدیک و در سوی دیگر با یک طبیعت حفاظت شده در ارتباط است
برای رسیدن به استادیوم با ماشین، ابتدا به سمت جادهی کمربندی رم (G.R.A) بروید، سپس خروجی N5 به سمت فلامینیو (در شمال G.R.A) را در پیش بگیرید، در آنجا علائم را به سمت Foro Italico دنبال کنید. هیچ ایستگاه مترویی در نزدیکی استادیوم وجود ندارد، اما آسانتر است که با تراموا به آنجا برسید. تراموای ۲، از سمت دیگر رودخانه از استادیوم میگذرد و از طریق ایستگاه متروی Flaminio در خط A، که نزدیک باغهای Villa Borghese و Piazza del Popolo قرار دارد، قابل دسترس است. یک تراموا در مسیر Mancini سوار و در ایستگاه Mancini پیاده شوید.گزینهی دیگر این است که اتوبوس ۳۲ در شمال شهر واتیکان در ایستگاه مترو ottaviano را انتخاب کنید. اتوبوس را در مسیر Tor di Quinto سوارو در ایستگاه Stadio Tennis پیاده شوید.اتوبوس ۲۸۰ هم از طریق Castel Sant’Angelo یا متروی Lepanto قابل دسترس است. اتوبوس را در مسیر Mancini سوار و در ایستگاه Stadio Tennis پیاده شوید.استادیوم المپیک در یک منطقهی مطلوب در طول رودخانهی تیبر (Tiber) قرار دارد. این یکی از بخشهای مجموعهی ورزشی Foro Italico است که رژیم فاشیستی ایتالیا آن را ساخته و بدان معناست که تعداد کمی از سازهها دارای ساختار معماری جالب هستند.متأسفانه هیچ توری برای استادیوم المپیک وجود ندارد و در واقع در روزهای غیر از مسابقه تنها میتوانید از بیرون استادیوم را تماشا کنید و در اطراف آن گشتی بزنید. دیگر استادیوم مهم رم، استادیوم فلامینیو (Flaminio) در فاصلهی کمی از آن و در سمت دیگر رودخانه قرار دارد.تعداد کمی گزینه برای غذا و نوشیدنی در مجموعهی Foro Italico وجود دارد، اما در منطقهای که در سمت دیگر رودخانه وجود دارد، پیدا کردن غذا و نوشیدنی کار دشواری نیست. البته واضح است که تعداد گزینهها قابل مقایسه با مرکز شهر رم نیست.اگر شما دوست دارید در نزدیکی استادیوم اقامت داشته باشید، تعداد اندکی هتل در آن حوالی وجود دارد که در حدود ۱۰ تا ۲۰ دقیقه پیادهروی تا استادیوم نیاز دارند